2004 Hylandertour naar naar Luxemburg

16 oktober tot en met 24 oktober

 

Camping “Kohnenhof”

 

De Hylander tour club in Luxemburg in beeld

 Deelname 10 equipes

Officieel begon deze reis op zaterdag 16 oktober, maar op donderdag 14 oktober arriveerden al Willy en Henry van der Most als eersten op de camping ‘Kohnenhof’ in Obereisenbach, gelegen aan de rivier de ‘Our’. Het was zo drassig op het grasveld dat Henry dacht:

Hai, light…….(Good)bye light..!!

waarop hij de lichtpaal met stroomvoorziening omver reed (gleed). Dus: paaltje schuin, lampje en stroomvoorziening deden het nog steeds, lekker sterk!
Zondag 17 oktober begon voor ons (Thea en Freek Vos) de Hylander reis. Velen waren al eerder vertrokken, zelfs (zie boven) al op donderdag. Helaas waren de weergoden hun niet gunstig gezind, want het regende de eerste dagen. Wij kwamen zondagmiddag aan en zo waren er 10 Hylanders. Wij hadden onze luifel meegenomen voor Henk en Toos Spa, want zij hadden wel hun luifel bij zich maar de verkeerde ‘stokken’. ‘s-Avonds met 20 personen in het restaurant gegeten, waar het eten voortreffelijk was. Warm en voldaan zochten we onze caravan weer op.
Maandag 18 oktober.
Zonnig weer! Iedereen vulde op eigen manier de dag in en we hadden lekker de tijd om bij te praten. ’s Middags voegden Arnold en Lien Wessels zich ook bij de groep.
Dinsdag 19 oktober.
Opnieuw schijnt de zon en het is heerlijk buiten. Iedereen vult opnieuw de dag in. Zo gingen bijvoorbeeld onze buren Arnold en Lien met Chris en Thea Derlagen in het ‘bootje’ even de ‘Our ’over. Met een ruk kwam het bootje in beweging doordat Chris snel aan het touw trok. Plons…., Arnold viel achterover de boot uit en het ijskoude water van de ‘Our’ in. Helaas zijn daar geen foto’s van gemaakt, want ze hadden alleen maar hard gelachen! ’s Middags gebeld met Marjoke Paauw. Misschien zouden Jan en Marjoke nog later naar Obereisenbach komen, omdat Jan zich zaterdag niet zo lekker voelde en het weekend het liefst thuis wilde blijven. Groot was de schrik toen bleek dat Jan in het ziekenhuis lag en de vooruitzichten niet rooskleurig waren. Uiteraard werd dit tegen de groep gezegd en dat bericht kwam hard aan. ’s Avonds ging ieder zijns weegs.

Woensdag 20 oktober.
Ik (Thea) werd wakker door de regen en genoot er heerlijk van in m’n slaapzak. Ik bleef dus nog maar even liggen luisteren. Om 09.00 uur eerst met Marjoke gebeld en even bijgepraat. Diep in mijn hart zou ik het liefst de caravan bij Alkmaar zetten en bij de ‘Paauwtjes’ blijven. Maar onze kinderen zouden nog een week in onze caravan komen. Boodschappen gedaan met Henk en Toos. We kwamen Tonny en Rob Hoekstra daarbij tegen en hebben daar met ons zessen koffie gedronken in een restaurant. Daarna naar huis om te eten, waarna bijna iedereen op excursie ging naar een (voormalige) kopermijn in Stolzembourg. Lines had geregeld dat we die mijn – die eigenlijk al gesloten was – als groep onder leiding van een (Nederlands sprekende) gids alsnog konden bezoeken. Na laarzen en plastic regenjassen te hebben aangetrokken en een veiligheidshelm te hebben opgezet, daalden we af in een nauwe mijngang, die eigenlijk het afwateringskanaal was. Dat was dan ook te merken aan de minstens 20 cm water waar we door moesten waden en de ‘douches’ (van door de berg sijpelend water), die ons af en toe overspoelden. Maar het was spannend, boeiend en interessant, ook al doordat we ons realiseerden onder wat voor omstandigheden eeuwenlang (ca. 250 jaar met tussenpozen) de mijnwerkers de koperdelfstof moesten winnen. Via een reeks trappen met in totaal 80 treden (pffff!) kwamen we weer terug in dagelijkse werkelijkheid. Lien en ik hadden hondenoppasdienst en bleven achter als caravanbewakers. Vroeg in de middag werd het droog en verschenen er stukjes blauwe lucht waar af en toe de zon doorscheen. Rond 22.00 uur kwam er nog een flinke plensbui. Gelukkig stonden we (behalve Willy en Henry!) op min of meer ‘achtvormige’ stenen zodat modderboel achterwege bleef doordat het water makkelijk weg kon. Morgen zouden we wel weer zien…!

  Donderdag 21 oktober.
Na een nacht met fikse onweers- en regenbuien begonnen we weer aan een nieuwe dag. De groep ging naar Bitburg om een bierbrouwerij (“Bitte ein Bitt”)te bezoeken. De rondleiding duurde ca. 1,5 uur. Wij gingen ’s middags naar Vianden, om het kasteel van de Nassau’s te bezoeken. Het was een zonnige dag met een strak blauwe lucht. De natuur was prachtig en volgens mij was de herfst nu op zijn mooist. Ik dacht aan de mensen die deze week mee zouden gaan maar door omstandigheden niet mee konden……… ’s Avonds t.v. gekeken.

Vrijdag 22 oktober.
Op de middag van deze dag bestond de mogelijkheid om een lokale kaas- en mosterdmakerij (en tevens bierbrouwerij) te bezoeken. Wij gingen met Toos en Henk naar Trier. Dit omdat in Duitsland de winkels de volgende zaterdagmiddag gesloten zouden zijn. De groep vond de kaas-/mosterdmakerij annex bierbrouwerij erg leuk, vooral omdat de productie op kleine schaal gebeurt. Voorbereidingen werden gemaakt voor de verjaardag van Sjaak Jansen, die de volgende dag 65 jaar zou worden. Afgesproken dat we om 08.00 uur de luifel zouden versieren en hem om 09.00 uur een aubade zouden brengen.

Zaterdag 23 oktober.
Om 08.00 uur met Tonny en Bets (Lobregt) slingers en ballonnen opgehangen aan de luifel van Sjaak. Ook een grote Halloweenlampion sierde het geheel. Alleen viel de aubade anders uit dan bedoeld omdat de jarige zo nodig vóór negen uur al naar de wasruimte moest…….: hij had dus al wat gezien!!! Toen hij terugkwam stond de groep hem op te wachten en werd hij luid toegezongen en werd met zes toeters de rest van de camping wakker geblazen. Sjaak kreeg een klein taartje met twee kaarsjes erop (de ‘6’ en de ‘5’) en Lines had een groot bord gemaakt met “Sjaak 65 jaar!” erop, zodat iedereen die langs kwam kon zien wat er aan de hand was. Om elf uur gingen we met z’n allen naar de caravan van Sjaak en Bets om koffie te drinken. We benutten de gelegenheid om Lines te bedanken voor het organiseren van deze reis die perfect was verlopen. We boden hem daarvoor een fles wijn aan. Daarna gingen wat dames schommelen en wippen in de speeltuin. Dat is voor het nageslacht vastgelegd op foto en film. Niet te zien is dat er later iemand uit de caravan kwam met een andere (droge) lange broek…..!! ’s Middags nog even door de straten van Luxembourg gelopen, voorafgegaan door een bezoek aan een fabriekswinkel van Villeroy en Boch. Daar wat kleine spullen gekocht en een surprise-doos met onbekende spullen. Wat erin zat wisten we niet, want toen we terugkwamen konden we gelijk door voor ons afscheidsbuffet. Fantastisch goed en lekker! Eerst een buffet met overheerlijke voorgerechten, daarna één met lekkere hoofdgerechten en tenslotte en toetjesbuffet. Meer dan genoeg voor iedereen. Het was tevens de afsluiting van een kampeerseizoen.

Zondag 24 oktober.
Afscheidsdag. De zon schijnt en het werd op de camping 21 graden. Om half tien vertrokken Lines en Ali als eersten en al snel volgden er andere Hylanders. Ik voorzag nog wat mensen van koffie voordat ze vertrokken, zodat ze voorlopig niet hoefden te stoppen. Om half twaalf waren behalve wij alleen Willy en Henry er nog. (die moesten zeker nog eerst dat “paaltje” weer overeind zetten. Red.) Wij rommelden wat, legden zoveel mogelijk spullen in de auto en wachtten tot onze dochter met man en zoon (net 3 jaar) kwamen. Die bleven namelijk hier nog een week in onze caravan. Wij hadden niet zo’n haast om weg te komen want zonder caravan gaat de reis immers sneller. Om kwart voor twee vertrokken Henry en Willy en om kwart over drie kwamen onze kinderen. Wij vertrokken uiteindelijk om kwart over zeven en waren om elf uur thuis. De reis was bijzonder succesvol en behalve de regen van woensdagmorgen hadden we schitterend Hylanderweer. Voor herhaling vatbaar!!




Thea Vos

Hylander Caravan Club Nederland                                                                                                                                        info@hylanderclub.nl