2003 11 tot en met  20 oktober

 

Hylanders on Tour in Duitsland
De Eifel en de Hondsrug

Deelname: 10 equipes

 

De Eifel
Periode van 11 t/m 20 oktober 2003, Deelnemende equipes: Jan en Marjoke Paauw, Arnold en Margreet Anderiessen, Chris en Thea Derlagen, Harm en Hennie v/d Goot, Ali en Lines Kuipers, Jetze en Martie van Lingen, Henry en Willy v/d Most, Henk en Toos Spa, Rob en Tonny Hoekstra en Siem en Coby Wokke.

 
Duitslandreis:  am Mühlenthal te Lingenthal
Woensdag 15 oktober:
Na afscheid genomen te hebben van Lines en Ali gingen tien equipes op weg naar de volgende standplaats ergens tussen Koblenz en Trier. We vertrokken tegen tien uur, ieder via verschillende wegen. Wij zijn achter Siem en Coby aangereden via de autobahn. Alles verliep perfect en na ruim drie uur (om kwart over één kwamen we bij de poort aan, die gelukkig nog werd opengehouden (van 1 tot 3 uur was er campingrust). Zodoende konden we toch alvast een plekje zoeken en alles in de caravan weer in orde maken. Om kwart voor twee stonden er drie caravans voor de poort. Zij moesten wachten tot de slagbomen om drie uur weer opengingen. Gelukkig was het stralend weer, zodat de “laatkomers” in het zonnetje van hun lunch konden genieten. Toen de poort eindelijk open ging, kwam de rest zijn plekje innemen en stonden we in een grote kring, waarbij elke caravan een zonnige plaats had gevonden. Die dag deden we verder niets dan alleen van de zon genieten, waarbij de stoelen telkens weer werden verplaatst om de warme stralen op te kunnen vangen. Na een hapje en een zelf meegebracht drankje hebben we tot etenstijd gezellig bij elkaar gezeten.

Na het eten werden we verwacht in de recreatieruimte elders op de camping. Een leuk, groot, rond geval, dat later de bovenkant van een oude watertoren bleek te zijn. Er was een grote schouw in met een heerlijk brandend openhaardvuur. Er stonden grote tafels en banken en het geheel was versierd met allerlei leuke dingen. Iedereen had weer voor wat knabbels en hapjes gezorgd. De drankjes uit eigen tuin verhoogde de sfeer en nadat Jan Paauw uiteen had gezet wat er in de omgeving te zien en te doen was, waren we allen tot de slotsom gekomen dat ieder de volgende dag zijn eigen weg zou gaan.
Een aantal ging die volgende dag langs de Edelsteenroute naar Idar-Oberstein en kwam pas laat naar huis. Ze hadden lang rondgekeken en gewinkeld (dan was vast Willy ook mee! Red.) en niet op de tijd gelet. Toch kwamen ze na het eten weer naar de “watertoren” en hebben we er weer een fijne avond van gemaakt.
Wat weet Margreet altijd weer leuke spelletjes te bedenken. Op vrijdag werd erdoor de camping een wandeling georganiseerd en gingen we met een gids de omgeving verkennen. Er werd niet alleen met de Hylanderclub gelopen maar ook met mensen van de Hymercamper-club, een grote Duitse groep. We werden halverwege opgewacht door de leiding van de camping met brood met reuzel en kaantjes. Een ouderwetse lekkere smaak, wat door iedereen werd gewaardeerd. Daarbij werd bier, cola of Spa gedronken en voor de liefhebbers was er een klein flesje kruidenlikeur. Na een kleine rustpauze ging het verder en kwamen we uiteindelijk weer in het dorp uit, waar een aantal mensen de kerk bezocht. Jetze en Martie hebben daar een staaltje van hun zangkunst laten horen, waar iedereen stil van werd. Ze kregen na afloop van de aanwezigen ook een hartelijk applaus. Terug op de camping genoten we nog weer even van de laatste zonnestralen. Toos en Willie nieuwsgierig naar het interieur van een Tabbert en werden door de Duitse eigenaresse “rondgeleid” in haar tien jaar oude caravan. Ze waren er weg van. ‘s Avonds namen we afscheid van Harm en Hennie, die zaterdagochtend al vroeg weg moesten. Ze waren echter zó vroeg weg, dat ze nog een tijdje hebben moeten wachten, totdat de slagboom om zeven uur openging. Op zaterdagochtend hebben we afscheid genomen van Jetze en Martie, die ook een dag eerder moesten vertrekken.
Zaterdag heeft verder iedereen weer gedaan waar hij zin in had. Wijzelf hebben een geheel gerestaureerd dorpje (Herrstein) bezichtigd. Prachtig was dat! ‘s Avonds zijn we met zijn allen gaan eten in het restaurant van de camping. De Tafels waren niet zó groot dat we er allemaal aan konden zitten, zodat we de groep gesplitst hebben in een dames- en een herentafel. Naarmate de avond vorderde steeg de pret. Enfin, het was een heel fijne avond met veel lach, zang en dans. De campingbaas liet zich niet onbetuigd en draaide de ene CD (of is het geen draaien??) na de andere, om zodoende die leuke sfeer vast te houden.

Op zondagmorgen gauw alles inpakken en klaarmaken voor vertrek. Van iedereen werd afscheid genomen en we zijn allen bijna gelijktijdig weggereden. We kunnen terugkijken op een bijzonder gezellige week. Ook dankzij het prachtige herfstweer, met temperaturen overdag van zo’n 15 graden. Het was voor ons de eerste keer dat we met de Hylanderclub een reisje maakten (dames, is het clublied trouwens al af???), maar het zal zeker niet de laatste zijn. We werden vanaf het begin in de groep opgenomen en voelden ons meteen thuis.
Iedereen bedankt en dan vooral Jan Paauw, die zich dan wel geen reisleider wilde laten noemen, maar die samen met zijn Marjoke zijn best heeft gedaan om het ons allen naar de zin te maken. Waarvoor onze hartelijke dank.
















 

  Jawel, jawel eindelijk is het zover: de Tour naar Schleiden kan beginnen, op naar Camping Schafbachmühle. Bij aankomst op de camping stonden er al twee fanatieke Hylanders, n.l. Siem en Coby en Henry en Willy. Terwijl Jan Paauw en ik dachten dat we er die vrijdag alleen zouden staan, om even een programmaatje samen te stellen, van wat we zoal zouden kunnen doen. In Schleiden staat de Camping slecht aangegeven dus zijn we eerst ook nog verkeerd gereden. Daarna kwamen Henk en Toos aangereden die onderweg Arnold en Margreet waren kwijtgeraakt. Zo zie je maar weer dat samen rijden problemen kan geven, goed op letten is dan de boodschap. Ongeveer na een uur kwam ook dit Hylander stel aan. Nadat een ieder op de uitgezochte plaats stond, hebben we wat bij elkaar gezeten en de afspraak gemaakt om ‘s avonds in het restaurant gezamenlijk wat te drinken. Hier was het erg gezellig en zoals gebruikelijk kwinkslagen over en weer. * Wist u overigens dat Margreet een speciaal plekje heeft ontdekt.
* Er ook in Schleiden cappuccino te verkrijgen is en Willy hier direct op inhaakte.
* Er verschillende soorten wijn zijn, maar dat zoete wijn Lieblich is.
* Harm, die hier mee werd vergeleken, toch niet zo’n grote mond had.
* Harm met zijn charme de kokkin voor zich won.

12-10-’03 de tweede dag:
De morgenstond heeft goud in de mond, maar schijnbaar niet hier in Schleiden. Lines, die anders tot verdriet van Ali altijd vroeg op staat en haar dan ook wakker maakt door zijn gestommel in de caravan, lag om half negen ook nog te bed en toen hij opstond (om ca. 9 uur) was er nog geen leven te bekennen op het veld, terwijl Henk (je weet wel de vriend van Toos, zoals hij zelf zei), nog wel om 5 uur naar de rommelmarkt in Gmünd wilde. We zijn er dan ook met een heel stel tegen 11 uur naar toe gegaan. Wel was er een kermis, maar geen rommelmarkt. Verkeerd ingelicht door de campingbeheerder, of niet begrepen. Maar er was toch duidelijk gevraagd door Henk waar hier in de buurt een zog. Flohmarkt was. Niet dus en daarom zijn we met zijn allen door het dorp gewandeld. Bij navraag bleek dat de Flohmarkt de volgende dag werd gehouden in de feesttent op het kermisterrein en door kinderen werd gedaan. Gezamenlijk in een Kaffee-laden “Kaffee mit Kuchen”genuttigd. Nadat we ongeveer een half uur terug waren op de camping kwamen Rob en Tonny aan. Helaas konden ze net als Jetze en Martie en Chris en Thea niet op hetzelfde veld. De achterkant van het veld was nl. erg drassig en dus moesten ze op een ander veldje staan. Wel dicht in de buurt, zodat we ze wel in de gaten konden houden. Later arriveerde Chris en Thea en als laatste (hoe kan het ook anders) “Frieslan Boppe” met Sandor. ‘s Middags bij elkaar, nu voor de caravan Henry en Willy: “vakantieman gezellig hè?”
Morgen zal er een demonstratie zijn van Margreet met erotische massage. Harm gaf zich hier spontaan op, aangezien hij volgens zeggen steeds meer last krijgt van Hennies rug probleem. We wachten de verdere demonstratie van Margreet dan ook maar af. Wat ook een succes blijkt is de broodbakmachine, geïntroduceerd te Vinkeloord. Ponden, zelfs kilo’s meel worden aangeschaft en verwerkt tot eetbare broden. De een wat mooier en smakelijker dan de ander. We zullen dan ook maar voorstellen om eens een wedstrijd broodbakken te organiseren op een volgende meeting. Dit zal door een deskundige jury worden beoordeeld en door Lines wordt er een Persoonlijk Alarmpje beschikbaar gesteld als hoofdprijs. ‘s Middags hebben we nog even jeu de boules gespeeld met twee teams van elk vier mannen/vrouwen. Ali speelde met Henry, de meester bouler en jawel hoor, natuurlijk twee keer gewonnen. ‘s Avonds hebben we met elkaar gegeten in het restaurant van de camping en werkelijk niets te veel gezegd, de bediening en het eten waren voortreffelijk.

13-10-03 de derde dag:
Vandaag zullen we met zijn allen naar Monschau gaan. Enkelen zijn reeds vooruit gegaan, want het rijden achter elkaar aan geeft toch enigszins problemen voor de laatste auto’s om bij te blijven. Er werd afgesproken dat we elkaar weer zouden treffen op de grote Parkeerplaats bij het handwerkmuseum. Eerst nog boodschappen gedaan, want voor de inwendige mens moet worden gezorgd nietwaar? Zo tegen 12 uur gingen we met zijn allen Monschau in, een oude stad met veel vakwerkhuizen en leistenen daken. Bij de plaatselijke VVV, een route gehaald die ons langs de bezienswaardige plekken van Monschau voerde en ons tevens naar het kasteel bracht. Hierna nog de handwerkmarkt bezocht waarin ook een glasblazerij aanwezig is. Er werd echter vandaag geen demonstratie gegeven, verder was er veel houtsnijwerk met o.a. kerststallen. Men is hier al weer volop bezig met de kerstdagen. Verder in het dorp, zoals Tonny van Rob het noemde, winkels met “reutemetruttels”, wat bij navraag duidde op prullaria winkels. Om ca. 16.15 terug naar de camping. Toos had voor mij een brood gebakken, dus maar eens proberen. Het was voortreffelijk van smaak, volgens mij was het zelfs een meergranenbrood.

14-10-03 de vierde dag:
Met Jan en Marjoke samen naar Luxemburg geweest en hier de camping opgezocht waar wij voor een aantal jaren reeds 3 keer hebben gestaan nl. Kohnenhof in Obereisenbach. Het is de bedoeling als tourcommissie volgend jaar in deze zelfde periode hiernaar toe te gaan: de herfsttour. Uiteraard kennen wij hier (Ali en Lines) de omgeving zo’n beetje en zijn er vele mogelijkheden b.v. een bezoek aan Vianden / Clairveaux, of met de trein naar Luxemburg-stad. Het invullen van een programma voor elk wat wils, onder het mom van alles mag en niets hoeft. De camping is gelegen aan de Our. We werden door Casper en Cristien, de eigenaren, gastvrij ontvangen. In de 10 jaar dat wij hier niet zijn geweest, zijn er grote aanpassingen gedaan die tot een aangenaam verblijf kunnen zorgen. Er is goed sanitair, het douche gebruik is vrij en dan niet zoals op Schleiden met koud water, nadat je er een munt hebt ingegooid. Terug op de camping zijn we begonnen met het afbreken van de voortent. Helaas moeten wij, Ali en Lines morgen weer op huis aan. De plicht roept weer. De anderen maken zich gereed om verder te gaan naar het tweede gedeelte van deze tour. We vinden het bijzonder jammer dat we moeten afhaken. Ook nu, met een groep van 20 mensen is er geen verkeerd woord gevallen. Ligt dat nu aan de caravan, of het Hylander gevoel? (=saamhorigheid, behulpzaamheid en in voor gezelligheid). Jan en Marjoke vertrekken als eerste om kwartier te gaan maken op camping am Mühlenthal te Lingenthal. Wij gaan als tweede, maar dan richting huis.

Chris en Thea Derlagen.                                                                                  Lines en Ali Kuipers

/
      ozio_gallery_fuerte
      Ozio Gallery made with ❤ by turismo.eu/fuerteventura