2011 juni Zomerreis

2 tot en met 25 juni

 

Hylanders in de Ardeche.

Dat Hylanders de boel onveilig kunnen maken is ons bekend en dat ze van de meetings genieten is ook bekend. Zo ook tijdens de reis naar de Ardeche. Het organiserende team had voor ons een drietal campings uitgezocht.
De eerste in Mulles, Le Bonhomme.
Een kleinschalige camping in een heel rustige buurt met weinig verkeer met alleen de natuur als gezelschap. We stonden op een veldje dat normaal niet gebruikt werd voor het plaatsen van caravans met een sterk aflopende helling. De meesten waren al eerder gekomen dan de afgesproken datum van 5 juni. Het eigenaars echtpaar heeft daar een eenvoudige camping opgezet waarin ze hun eigen idee van kamperen hebben verwerkt? Gedurende de week waren er enkele activiteiten georganiseerd waaraan door velen is mee gedaan.

 

Crisis in de club

Zo raakten we de eerste dag al de weg kwijt tijdens onze avondwandeling. Deze was keurig uitgestippeld en op papier gezet. Dit blijkt voor de Hylanders te moeilijk te zijn.
De activiteiten:
Een bezoek aan een pluimveemarkt in St. Aout was de eerste op dinsdagmorgen en daarna, op woensdag de tuinen van Drulon.

 

de tuinen van Drulon

Jammer genoeg was het die dag nogal regenachtig maar de tuin op zich vergoede veel door de mooie aanleg en het, uiteindelijk, toch aanwezige zonnetje. Op donderdag met zijn allen naar het kasteel van Ainay-le Vieil. Het was 40 km rijden maar wel de moeite waard. We hadden een gids die het verhaal in het engels kon vertellen en er ging weer een wereld open van wetens-waardigheden uit de vroege middeleeuwen tot aan deze tijd.

Het leuke is dat er nog steeds afstammelingen wonen van de middeleeuwse eigenaren. De familie Colbert heeft ook vele generaals voortgebracht die nog onder Napoleon hebben gediend en daar hebben we enkele jaren geleden ook veel van geleerd door ons bezoek aan Waterloo.
Voor de vrijdag was er een lunch georganiseerd bij  Martine in La Force de Vicq. Zij vond het weer te onstabiel om buiten te zitten, dus werd het binnen. Nou we hebben daar waar voor ons geld gekregen afgezien van de opperbeste stemming. Na de warme lunch moesten we wel uitbuiken want iedereen was zeer voldaan, een toppie van de organisatie. Thuisgekomen gingen Jan en Martha  Kuier vast de voortent inpakken want die gingen zaterdag al naar La Garenne om kwartier te maken. De tent was nog geen 5 minuten binnen of er kwam een grote regenbui over en iedereen, de meesten waren ook al begonnen, moest hollen om de spullen naar binnen te halen.
Voor de zaterdag stond er voor ons K.I.P. op het menu, niet gebakken of zo maar, nee,  gewoon Koffer In Pakken. In Saint-Laurent du Pape ga ik weer verder met mijn verslag.

De rit erheen ging voor ons zeer voorspoedig, maar zaterdag, toen Jan en Martha vooruit gingen hebben ze 3 uur in de file gestaan even voorbij Lyon. Fokke en Tiny hadden ook nog de pech dat onderweg hun caravanspiegel eraf gereden werd door een camper die iets te veel in het midden van de weg reed.
De aankomst in Saint-Laurent du Papa was weer geheel op zijn Hylanders.
welkom met koffie
André en Marietje en Rob en Tonny waren al een paar dagen aanwezig en heten ons welkom met koffie en dan is het altijd weer moeilijk om aan te vangen de tent op te zetten.
Uiteraard moest de aankomst van de groep gevierd worden en het was dus half acht voordat we gingen eten. De week begon in ieder geval goed. Maandag was voor ons een rustdag met alleen een bezoek aan de supermarkt in La Voulte.
Om twee uur was er een jeu de Bouleswedstijd georganiseerd voor de campinggasten.

 

 
 
We hebben niet gewonnen maar eindigden goed in de middenmoot.
Zo goed als we gisteren waren zo veel beter was onze ploeg nu.
Dinsdag was er weer een boules bijeenkomst ditmaal met de dorpelingen. Zo goed als we gisteren waren zo veel beter was onze ploeg nu. Jan Kuijer kwam met de beker thuis en ging uitgebreid op de foto.

Een ander hoogtepunt van die dag was natuurlijk de verjaardag van Lila Waardenburg.  Heel vroeg in de morgen werd de tent al versierd met ballonnen en een vers geplukt veldboeketje en er werden natuurlijk weer vele foto’s gemaakt.
 ‘s Avonds was er een mooie wandeling over een oude spoorlijn onder leiding van een stagiaire van de camping, de enthousiaste Lisanne. Vanaf verschillende uitzichtpunten hebben we de camping kunnen bekijken.
Onderweg is Lila nog uitbundig toegezongen.
Na afloop van de wandeling hebben we bij Leen en Lia nog een borreltje gedronken.
Op woensdag een fietstocht langs de Drôme onder de bezielende leiding van Lieke. We reden dwars door velden met kiwi’s, perziken, pruimen en kersen en konden ons maar net inhouden om niet overal te snoepen. Rond een uur of half twee was iedereen weer terug op de camping en konden we genieten van een zonnige middag waar velen even een baantje hebben gezwommen voor een fijne afkoeling.

D
onderdag zijn wij naar Valence geweest. Niet met de hele groep, die had andere bezigheden. In de stad konden we de auto goed kwijt en hebben door de stad gewandeld en heerlijk geluncht. T
oen we naar huis reden hebben we eerst gezocht naar roeispanen en zwemvesten in de auto want er stond hier en daar 10cm water op de weg. Ja mensen, het kan er ook regenen. ‘s Avonds was er een Indonesische maaltijd gepland gemaakt door mensen van de camping. Prima verzorgt en goed van smaak.
 
Vrijdag was een slechte dag met veel regen en nattigheid. Sommigen begonnen al vakantiemoe te worden. “Gaan op de fiets naar de wc en komen lopend terug”. Als je je dan afvraagt waar je fiets is gaat er toch iets mis?
De zaterdag was weer de inpakdag. Velen hadden niet geloofd dat de boel nog droog in het ruim kon komen maar het is voor iedereen goed gegaan. Het zonnetje is gaan schijnen en alles is droog binnen gekomen. De avond gezellig in diverse groepjes besloten. Morgen op naar De Lárdan.
 
De tocht naar de volgende camping, De Lárdan, benadrukte weer de vrijblijvendheid van de club. Zij die als eerste weggingen kwamen later aan als wat latere vertrekkers. We hebben afscheid genomen van enkele vrienden. De familie Koopal ging naar Spanje en enkele anderen richting huis. Anderen vonden de rit naar Chaumot zo kort dat ze er nog een paar kilometers aan hebben toegevoegd. Er is nog uitgebreid over gepraat
Wij hadden het toetje al ruim achter de kiezen toen de wereldreizigers arriveerden. De groep, of wat er van over was, was weer compleet.
Er is nog uitgebreid over gepraat, toen ze naar huis gingen waren ze blij dat er maar één Blaricum bestaat. Dat Chaumot een week was om uit te rusten was natuurlijk een fabeltje. O.k. er was niet veel georganiseerd, maar er was meer dan genoeg te doen. Een wandeling of een fietstochtje langs het “Canal du Nivernais”, en laten we de etentjes niet vergeten. De eerste avond werd al door een groot aantal bezocht, maar toen kwam de afscheidsavond op vrijdag?
Het is maar goed dat de camping op afstand van het dorp ligt, anders hadden we worden opgepakt voor geluids-overlast. Nou dat hebben we geweten. Het is maar goed dat de camping op afstand van het dorp ligt, anders hadden we worden opgepakt voor geluids-overlast. Het gekakel van de Hylanders was ver te horen en vooral onze gangmaker van die avond, de alom aanwezige Harm. We kunnen rustig zeggen, ”Harm, we hebben van je genoten”. Ongemerkt ging het eten naar binnen, want we hadden zoveel afleiding dat het zomaar laat werd. We mogen wel stellen dat deze reis een groot succes was en de organisatie een grote pluim verdiend. Voor ons in ieder geval genoeg stof om lang over te praten.

 

 Nino Koorstra

Info
/
      preview
      Album
      Photo
      ozio_gallery_fuerte
      Ozio Gallery made with ❤ by turismo.eu/fuerteventura