2010 Voorjaarsmeeting

9, 10 en 11 april

 

Cadzand

Deelname: 24 equipes
Verdeeld over 4 velden.
 

Het weer was prachtig maar erg fris, met veel wind.
 

Verdeeldheid in de club

Vrijdagavond, zo aan het einde van de jaarvergadering werd door één van de aanwezigen een brief voorgelezen die ons allemaal in verwarring heeft gebracht. De schrijver van de brief kon zich niet verenigen met de gang van zaken rond het bestuur. Meer hierover kunt u lezen in het clubblad van 2010 nummer 2.  
Enfin, deze affaire liep de rest van het weekend als een rode draad door de gesprekken die werden gevoerd. Gelukkig hadden we nog de zaterdag met bezoek aan de struisvogel-boerderij. De gids heeft ons een interessante en humoristische uiteenzetting van de ins en outs aangaande de boerderij gegeven. Het was een weekend dat nog lang in ons geheugen zal liggen. We huldigen nog steeds het standpunt “niets moet, alles mag”.
 


 

Heerlijk, altijd die eerste meeting in het nieuwe jaar, van de Hylanderclub, Meestal komen we wat eerder, dan kunnen we alvast de omgeving verkennen en ons goed installeren. Op vrijdag is er dan de jaarvergadering met aansluitend de veiling, om de clubkas te spekken. Deze keer kwamen we maar een dag eerder zodat we thuis nog even de mailtjes konden lezen. We kregen een mailtje van het bestuur dat de veiling niet doorging, dus de spulletjes die we zouden meenemen bleven thuis. Naar Cadzand, een hele rit. Ondanks de afstand waren er toch 24 equipes aanwezig. Helaas waren we verdeeld over wel 4 velden. Er scheen bij de aan de campingadministratie een paar verschillende opgaven gedaan te zijn zodat ze ons helaas wat ui telkaar hadden gesitueerd. De hondenbezitters stonden helemaal een eind weg.
Het weer was prachtig maar erg fris, met veel wind. Misschien was deze wind er mede de oorzaak van dat er ’s avonds tijdens de jaarvergadering een andere storm opstak. Alles begon vrij rustig totdat er een brief werd voorgelezen (niet door het bestuur) van iemand die niet aanwezig was. Dit aangehoord hebbende waren de meeste aanwezigen perplex en konden alleen maar gissen waarover dit allemaal ging. Hierna verliet een aantal leden zeer theatraal de vergadering.

  De rest van de mensen met veel vraagtekens achterlatend. Welk een indruk moet dit hebben gegeven bij mensen die nog niet zo lang lid zijn? Zij hebben waarschijnlijk één kant belicht gezien en hun conclusie getrokken. Bij de vergadering van 4 april 2008 was iedereen blij verrast dat zich spontaan 2 mensen meldden voor de vacante functie van voorzitter en penningmeester. Hoe komt het dan dat deze goedwillende mensen nu zo worden verguisd door een aantal leden? We hebben toch een groot aantal jaren heerlijke meetings meegemaakt en zou aan dit alles een einde zijn gekomen alleen door geklaag van een paar mensen die zich gepasseerd voelen?Denk eens na over het feit hoe het er wellicht tijdens bestuursvergaderingen moet zijn toegegaan. Men is zo netjes geen mededelingen te doen wat er tijdens deze vergaderingen heeft gespeeld. Het kan niet zo zijn dat het bestuur door een paar mensen monddood wordt gemaakt. Hebben wij niet zelf voor dit bestuur gekozen? Enfin, deze affaire liep de rest van het weekend als een rode draad door de gesprekken die werden gevoerd. Gelukkig hadden we nog de zaterdag met bezoek aan de struisvogelboerderij, zodat we even niet aan de voorbije avond hoefden te denken. De hele dapperen maakten een fietstocht van een behoorlijk aantal kilometers. De rest ging met de auto. We kwamen bij ½12 aan en de gids stond ons al op te wachten. Er was namelijk afgesproken dat we om ½11 een rondleiding zouden krijgen, dus waren we 1 uur te laat. Gelukkig waren wij de enigen die ochtend zodat we door de gids alsnog op een interessante en humoristische uiteenzetting van de ins en outs aangaande de boerderij werden getrakteerd. Aan het einde van de tour konden we in het winkeltje allerlei hebbedingetjes kopen die van het leer en de veren van deze te gekke dieren zijn gemaakt. De duurste waren de werkelijk fraaie tassen van struisvogelleer, die in allerlei kleuren te koop waren. Op de terugweg was een aantal Hylanders in Sluis te vinden om eens lekker te winkelen. ’s Avonds bleek er toch nog een min of meer gezellig samenzijn in de kantine plaats te vinden dat we bij toeval tijdens onze wandeling over de camping, ontdekte. Bij de zondagochtendbrunch kon nog even nagepraat worden en werd afscheid genomen van de Hylanders die weer huiswaarts keerden.
Het was een weekend dat nog lang in ons geheugen zal liggen. We huldigen nog steeds het standpunt “niets moet, alles mag”. Dus als er mensen zijn die opgezegd hebben en na het lezen van dit schrijven denken, “ik moet niet terugkomen, ik mag terugkomen” dan zullen ze ongetwijfeld weer met open armen worden verwelkomd. En misschien is er dan ook iemand bij die een bestuursfunctie ambieert. Wie weet?
                                                                                                                                                              Thea Derlagen

Hylander Caravan Club Nederland                                                                                                                                        info@hylanderclub.nl