2009 Hylander Herfstreis

17 tot 24 oktober

 

Bispingen-Behringen
nabij Lüneburg

Op vrijdag 16 oktober waren er al een aantal Hylanders aanwezig toen wij arriveerden. Er deden in het geheel 14 equipes mee aan deze reis. René en Ria, Joke en Peter en Thea en Freek waren op zaterdag de laatsten die aankwamen. Een mooie camping met heel goed sanitair. Jammer dat het zulk druilerig weer was, dat maakte het allemaal een beetje donker. Het geheel was omgeven door bomen en struiken en er liep een klein beekje doorheen. Dus moesten we, om bij het sanitair te komen een bruggetje passeren. Er was ook gezorgd voor een recreatieruimte (een praathuis zo gezegd). We ontmoetten elkaar daar altijd weer aan het einde van de middagen. Dus met drankjes en knabbeltjes, die daar zin in hadden natuurlijk. Ook spelletjes werden er gespeeld. Martha had: “Triomino” meegenomen. Daar hebben een paar van ons met plezier aan meegedaan.

De zaterdagochtend werd besteed aan boodschappen doen en een beetje rondkijken in Bispingen. De Edeka kreeg er veel klanten bij. Na de lunch vatten we het plan op om eens in de omgeving wat te wandelen. We liepen het bos achter de camping in en kwamen aan een meertje. Onderweg kwamen we Lien en Jan tegen en ook Martha en Jan hadden hetzelfde idee gehad om een wandeling te maken. We kwamen gezamenlijk in het restaurant aan, dat lag aan het meertje. Chocolademelk met slagroom werd besteld. Lekker. ‘s Avonds weer naar het praathuis waar om 8 uur koffie met koek werd geserveerd en de plannen voor de komende week werden ontvouwd. We ontvingen allemaal een zakje met z.g. schapenkeutels en een potje heidehoning. Grieco (die deze week had georganiseerd) vertelde wat er allemaal te doen is. Marian en Helena hebben op sangria getrakteerd. Op zondag stond er een fietstocht naar Welsede op het programma. Wij hadden geen fiets meegenomen en ook Joke en Peter waren fiets loos Wij gingen gevieren, eerst met de auto naar Oberhaverbeck en dan met een koets naar Welsede. Een prachtige rit over de heide. Boven aangekomen in Welsede kwamen ook de fietsers er aan, het was meteen een drukte van belang in het restaurant. Na de “koek en zopie” vertrokken we weer met de koets naar beneden, maar nu via een andere weg, langs de heidevelden. Jammer dat alles al was uitgebloeid. Het moet in september een prachtig gezicht zijn die paarse heide. Af en toe piepte het zonnetje door de wolken. De temperatuur was niet zo erg hoog dus kregen we een deken om onze benen te warmen tijdens de tocht. Om 5 uur weer naar het praathuis voor de verdere plannen.

Morgen, maandag ter vrije besteding. Wij gingen naar Lüneburg (niet over de snelweg, maar binnendoor) Een prachtige omgeving. Leuke dorpjes. Lüneburg is werkelijk erg mooi. Prachtige gevels en mooie huizen. Leuke winkels.
Op dinsdag gingen we naar Bergen-Belsen. We hadden een Nederlandssprekende gids. (Haar moeder trouwde indertijd met een, in Duitsland gelegerde militair). Zij legde ons aan de hand van een maquette (die was opgesteld in de hal van de ontvangstruimte) uit, hoe het concentratiekamp er in de oorlogsjaren uitzag. Er was niet veel meer over van de gebouwen, dan hier en daar wat funderingen die nog niet zo lang geleden waren blootgelegd. Stenen met namen van mensen die hier gestorven waren. David Silberstein, Otto Roboz, Masza Lustig, Elias Spitz (Anne Frank ook!)……… en duizenden anderen. Grafheuvels met soms wel 2500 doden, begraven in een massagraf. Triest. Nog triester was de film die ook werd vertoond. De film was gemaakt door Engelsen die het kamp bevrijdden. Je kon hier niet met droge ogen naar kijken.

Dit alles maakt natuurlijk deel uit van de jongste geschiedenis die velen van ons toch hebben meegemaakt.

 

Op woensdag 21 oktober naar de “Greifvogel Gehege” in Bispingen. Om plm. half 3 gingen we door het hek.

We dachten een show te zien, maar de mevrouw w aar al die vogels van waren, vertelde het e.e.a. over de vogels en ging uiterst liefdevol met ze om. Veel van wat ze vertelde ontging de meesten van ons, want ze praatte zo snel, het leek wel een mitrailleur. Maar aan het gelach te horen van de Duitse bezoekers, was het wel amusant. Alle vogels die zij en haar man hadden, waren min of meer eigen kweek. Ze hadden gezorgd voor het uitzetten in heel Duitsland van veel vogelparen. Oehoes, sneeuwuilen, adelaars, slechtvalken, enz. enz. Het was een show van 1 ½ uur. Het was echter zo koud dat we blij waren weer in de auto te kunnen stappen.
Op donderdag 22 oktober naar Scharbeck voor het Schifshebewerk in de Elbe. Het verval van de rivier naar het kanaal is zo groot dat er veel sluizen nodig zouden zijn om de schepen naar de andere kant te laten varen. Men heeft hier echter iets op gevonden: de schepen varen in een grote bak water en worden 38 meter omhoog of omlaag gehesen, waarna ze hun weg weer kunnen vervolgen. Een indrukwekkend staaltje van menselijk kunnen.
Na afloop nog even naar Lüneburg.
Op vrijdagmorgen gaan we boogschieten en schieten met een luchtbuks. Dit alles voor de liefhebbers. Het lijkt allemaal makkelijker dan het is. Marian is onze scherpschutter. Bijna alles raak. (Arme muis).

Er is een boerenmarkt in Soltau, die begint op vrijdag. Wij gingen met Grieco en Gerrie daarheen om eens te kijken wat de boeren hadden te bieden. Op die dag eigenlijk nog niet veel. Er was echter een “1,- Euro winkel” waar diverse dames hun slag hebben geslagen en heel wat koopjes hebben gevonden. Vanmorgen zijn de eerste Hylanders vertrokken. Thea en Freek hebben a.s. zaterdag een afspraak.

Op zaterdagmorgen vertrokken Ria en René. Toen waren er nog maar 12. Wij (Chris en ik ) zijn nog maar eens een keer naar Soltau gegaan. Naar de Boerenmarkt. Het was nu drukker en leuker dan gisteren. Op de terugweg zouden we naar “Snowworld” gaan. Een skibaan vlak bij de camping. We zijn echter zo lang blijven hangen in Soltau dat we te laat waren om daar nog een bezoek te brengen. Jammer. Een aantal van het gezelschap zijn er wel geweest en vielen met hun neus in de champagne.”Snowworld” bestond die dag juist 3 jaar. Ter afsluiting van deze gezellige week gingen we bij het “Niedersachsischer Hof” eten. Niet iedereen koos voor het zelfde gerecht dus duurde het even voor iedereen zijn bestelde eten voorgeschoteld kreeg. Nog even natafelen. Wat ons wel op viel, was dat Peter steeds zijn glas meenam als hij van tafel ging. Hoe zou dat nou toch komen? Vertrouwde hij zijn disgenoten niet? Ha, ha, ha. (Volgens Leo liet hij zijn glas in de keuken bijvullen!) We waren even na 22:00 uur thuis. We treffen wat voorbereidingen voor het vertrek van morgen. De tijd werd vannacht teruggezet dus iedereen is vroeg uit de veren. We zeggen iedereen gedag en wensen een ze een goede reis. Gelukkig is het op de Autobahn op zondag vrij rustig dus we hadden een voorspoedige reis terug. Onderweg nog enkele Hylanders gezien. We kunnen terugkijken op een gezellige, maar koude week. Grieco bedankt voor de voortreffelijke informatie over de omgeving en de gezelligheid.
 

 

Thea Derlagen

Hylander Caravan Club Nederland                                                                                                                                        info@hylanderclub.nl