2009 Hylander zomer fietstocht

4 tot 21 juni

 

HTC De Donau reis van die Gruppe Dijks.

28 mei eindelijk is het dan zover we hebben VAKANTIE!
Het leek wel of het er nooit van kwam, zo lang duurde het dit keer. We vertrekken eerst maar eens, voor een paar dagen naar onze geliefde camping in Irrel in de Sudeifel. Het is er (bijna) altijd mooi weer, en je hebt er prachtige bergen en een zeer schone lucht. Het is namelijk ook een luftkurort. Ik zal eens bij de plaatselijke VVV gaan informeren, of ik geen commissie krijg voor al die mooie reclame die ik voor hen maak. Er zijn namelijk verschillende Hylanders die ook al op die camping gestaan hebben. Zaterdags gaan we eerst maar eens flink wat boodschappen doen bij de Aldi en de Lidl voor de rest van onze reis. De Duitse A en L mogen namelijk ook sterke drank verkopen, en die is dan ook nog goedkoper dan hier. Dus jullie snappen het allemaal overvolle karren, en een zwaar beladen bus!
Maar ja, je moet toch wat als je dorst of honger krijgt! Op zondag nog lekker naar de vlooienmarkt geweest in Bollendorf, en daar een paar nep croqs gekocht. Want ik was weer eens vergeten mijn schoenen mee te nemen. Zodoende had ik alleen de schoenen die ik aanhad, en mijn badslippers die in de caravan zaten maar bij me! Dat is wel een beetje weinig voor 5 weken vakantie, maar ja overal schoenenwinkels genoeg! Loes en Gerard bellen dat ze in Limburg op de camping staan, en van plan zijn om dinsdagmorgen vroeg naar ons toe te komen. En jawel hoor, als Gerard zegt vroeg, dan bedoelt hij ook vroeg! Wij hebben eerst lekker koffie gedronken en toen Jullie snappen het al, ook naar de Aldi en Lidl. Gerard roept altijd dat hij niets nodig heeft, en komt vervolgens met een afgeladen kar naar buiten. Hij probeert daarbij dan ook nog heel onschuldig te kijken! Op woensdagmorgen vertrekken we al lekker vroeg. We wilden eerst aansluiten bij Anne- Marjoke- Willem en Tini maar die waren al doorgereden naar Passau. Dus zijn wij naar Nurnberg gereden, naar een camping vlak bij Playmobilland! Het was maar voor een nachtje, maar zelfs dat was eigenlijk nog teveel! Wat en vieze bende was het daar zeg!! En een herrie, met al die gezinnen met kinderen!!! ‘s Morgens zijn we blij dat we kunnen vertrekken, op naar Passau! Om ongeveer half twaalf rijden we in Passau de camping op, en daar staat Anne ons op te wachten, met het chemische toilet in zijn handen! Kijk, dan ben je nog eens welkom! We hebben heerlijk met zijn allen koffie gedronken, bedankt Tini en Marjoke! En daarna de caravans op hun plek gezet. ‘s Middags zijn we gezamenlijk naar Passau gegaan om de Stephansdom te bezichtigen. Prachtige muur- en plafondschilderingen heeft die, werkelijk de moeite waard om te gaan kijken. Je loopt de hele tijd met je mond open van bewondering! Terug op de camping besloten we om lekker te gaan borrelen. En terwijl we daar gezellig zitten te drinken en te knabbelen, zie ik ineens een bekende vent op de fiets aan komen rijden. Blijkbaar hebben Brabanders een fijne neus, want ze weten elkaar altijd te vinden. Het was namelijk Christ van Vliet, onze gezellige metselbaas uit Oss! Na al het kussen en handjes schudden zeiden we, kom er gezellig bij zitten met jullie Ans. Toen vertelde hij, dat Piet en Alie met hun mee opgereden waren en ook bij hun stonden. Na nog meer kussen en schudden, hebben we al hun hapjes en drankjes vergehuisd naar de kring die we al hadden. En hebben daar nog lekker gezellig bij elkaar gezeten. De buren van Willem en Tini hebben heel verwonderd zitten kijken hoe het kringetje alsmaar groter werd, ze snapten er niets van.
Vrijdag 5 juni, op naar Wesenufer de eerste Donau camping!
Henk en Klaasje, Arnold en Lien staan er al, als wij in ganzenpas de camping op komen. Daarna rolde de ene na de andere van Gruppe Dijks binnen, met heel wat passen en meten, Henk had zelfs een plattegrond ingetekend! En natuurlijk met veel commentaar, over hoe we het beste konden gaan staan. Stonden we uiteindelijk met 13 caravans op het kleine veldje! Zoals iedereen zei, “Het Ken Net”. Maar wel heel knus! Op de camping aangekomen, gaat de bus van Victor en Margo niet meer in zijn achteruit! Willem en Nol kijken of ze het euvel misschien kunnen verhelpen, maar helaas! Ze gaan een rondje bellen, en vinden een garage een paar dorpen verder. Gezamenlijk gaan ze met Victor de bus wegbrengen. Ondertussen proberen de dames Margo gerust te stellen, want die vindt dat ze wat lang wegblijven. En als ze dan ook nog tot de ontdekking komt, dat de meeste spullen nog in de bus zitten raakt ze aardig in paniek! Ze krijgt Victor mobiel niet te pakken, en dus bel ik maar naar Nol. Die verteld dat ze helaas al op de terugweg zijn. Na Margo voorzien te hebben van enige roseeeee’tjes word ze wat rustiger. En iedereen bied van alles aan, wat ze eventueel nodig heeft. Kijk dat zijn nou weer de ECHTE HYLANDERS! Victor verteld dat hij bij de garage 1000 euro vooruit moest betalen! OMDAT HIJ EEN BUITENLANDER WAS! Over discriminatie gesproken! De volgende morgen worden we ‘opgewekt’ begroet door Margo? Blijkt dat ze in haar (LET OP)mini wasmachientje nog wat flessen wijn heeft gevonden!!!!!!!!!!!!!!!! Afijn, U snapt het al, de dag kon niet meer stuk!
Dit is ook onze eerste fietsdag en ik ga met Nol met de eerste groep mee. Nou dat heb ik geweten! Of dat ze door een HAAS gedekt waren, zo gingen ze er vandoor! En geloof het of niet, maar Piet en Alie fietsen, of dat het een fluitje van een cent is! Wat hebben die twee nog een pit zeg, ongelofelijk! Ik heb moeten trappen, dat wil je gewoon niet weten. En dan heb ik nog een elektrische fiets! Als ik dan net een beetje bij was, dan keken ze eens om zo van, ze is weer bij, en trapten er weer van tussen. Wat een tempo!!! Terug op de camping ben ik gaan douchen, en even op de bank gaan liggen. Met als gevolg dat ik drie uur daarna pas wakker werd, en het verjaardagsfeest van Christ had gemist!!!
Dat vond ik heel erg jammer, want ik hoorde dat het beregezellig was geweest. Ondanks de regen en het onweer, waar ik ook niets van gemerkt heb! Ze hebben blijkbaar nog de polonaise op de camping gedaan. De volgende dag heeft Henk het weer bekeken, en besluit om niet te gaan fietsen. Ze voorspellen veel regen en zwaar onweer! Dus vandaag is het onze rustdag. Dankjewel Henk, ik kon hem goed gebruiken. Er gaat een groep cachen met Nol, en Tini gaat ook mee. Willem blijft thuis, en belooft de afwas te doen. Als Willem in de caravan verdwijnt, en er niet meer uitkomt, besluit ik de afwas maar te doen. Als verrassing. We gaan met zijn allen die op de camping over gebleven zijn, lekker aan de ros� bij Lien en Arnold in de schaduw. Dan komt plotseling Willem weer uit de caravan. Hij zegt lekker hard, zodat iedereen het goed kan horen. Dat hij wel eens even zal laten zien, dat niet alleen de dames goed zijn in de afwas doen! We zeggen niets en laten hem de bak oppakken. We denken dat hij dan wel ziet dat die al klaar is, maar nee hoor! MANNEN!!! Zowel Loes als ik zeggen dat hij niet af hoeft te wassen, maar dan ziet hij het nog niet! Uiteindelijk valt het kwartje, en komt hij er ook maar bij zitten. De cache-groep komt terug, en vertelt dat ze de schat niet gevonden hebben. Marietje en Alie waren best teleurgesteld maar vonden dat het een zeer mooie wandeling was.
‘s Avonds gaan we met zijn allen (26 man) uit eten. Het lijkt wel een invasie. De mensen van het restaurant lopen de benen onder hun kont uit. Buiten word het heel donker, oei oei regen en onweer! Nol loopt terug naar de camping. Want deze muts is vergeten om het dakluik dicht te doen. En we zitten niet te wachtten op weer een binnenzwembad in de caravan. Het eten is verrukkelijk en er wordt veel gelachen en geproost en foto’s geknipt. Marietje bestelt een ijsje na, en krijgt 2 eiskugels i.p.v. de 3 die er op de afbeelding staan. Dat is natuurlijk foute boel, zeker na het geestrijk nat dat ze tijdens het eten heeft gedronken. De bediening wordt geroepen, en het arme kind zegt heel verschrikt dat ze het onmiddellijk in de keuken door gaat geven. Marietje komt niet meer bij van het lachen, en vind dat haar kennis van de Oostenrijkse taal met het uur beter word. De volgende dag gaan we weer fietsen, en toen was ik “een beetje dom”, zou Maxima gezegd hebben. Want ik ga weer met de eerste groep mee. De camping, af door het dorp, de brug over, en toen was ik ze al weer kwijt! Bij de driesprong aangekomen was er al niemand meer te zien. Ik ben daar maar blijven staan, en heb op de tweede groep gewacht. Die hebben mij liefdevol geadopteerd, en verder op sleeptouw genomen. Willem fietst constant heen en weer om alle achtergebleven schaapjes weer terug te halen. Hartstikke bedankt Willem, want ik was ook regelmatig een van die schaapjes! We gaan in twee groepjes met een klein pontje, waar Henk nog wat korting geregeld had, naar de overkant van de Donau. Heerlijke koffie met Sachertorte of Apfelstrudel genomen. Dat was echt Oostenrijks, maar ja dat waren de prijzen op het einde ook. Duur Duur! Victor krijgt telefoon van de garage, ze hebben de fout gevonden. Er moeten wat onderdelen besteld worden, en dan is hij woensdag in de namiddag klaar. Margo zegt, dat ze dat toch wel service vindt van de garage. Waarop Victor heel droog zegt; dat dat ook wel mag voor 1000 euro!!! Ze besluiten op de camping te blijven, en later naar ons door te komen als ze de bus weer terug hebben. We fietsen weer verder en dan blijkt dat onze reis-LIJDER zich een beetje in de kilometers vergist heeft. Het wordt een paar kilometer meer zegt hij. We stappen weer op een pontje en komen na tien minuten tot de ontdekking dat we de verkeerde kant opvaren! De kapitein had ons verkeerd begrepen, hij draait meteen om en gaat nu de goede kant op. Wij lachen natuurlijk, een bonustrip voor het zelfde geld. Wij zijn vanaf het pontje heel relaxed over een mooie route terug- gefietst en de rest (eerste groep) is de zelfde weg als de heenweg teruggefietst. Wij pakken nog lekker een terrasje, en onze Mickey valt in slaap (?) bovenop de schoenen van Andr�. Na nog een pontje genomen te hebben, komen we weer op de camping. En heerlijk rustig gefietst dit keer! Was weliswaar 57 km in plaats van 45 maar een kniesoor die daar op let. Ook schoolmeesters laten wel eens een steekje vallen. Maar daarvoor was het wel een hele mooie route! Op de camping speelde Henk nog voor kassier, alle overtochten met de pontjes moesten nog afgerekend worden. Dus dat was echt zo iets van “Who pay’s the ferryman”
De volgende morgen vertrekken we naar de volgende camping in Au an der Donau. Iedereen is al heel vroeg druk, druk, druk. Victor en Margo blijven staan en niemand voelt zich daar prettig bij. Maar als het goed is komen ze woensdag ook. De campingbazin vindt het erg dat we gaan, volgens haar waren we erg GEZELLIG! Hoe zou dat toch komen? Henk en Klaasje gaan als eerste om kwartier te maken. Dan volgt de rest al snel (11 caravans binnen 15 minuten) erachteraan. Willem laat een (lelijk) olielampje, dat hij niet meer wilden hebben op de camping achter. Maar het oude campingbaasje, rent met het lampje achter de caravan aan, en roept dat ze wat “vergeten”zijn! Truc mislukt!!!! Op de andere camping aangekomen gaan we eerst boodschappen doen want Lien is jarig. Dus.. jullie raden het al, we gaan alweer aan de borrel. Wat is dat toch erg h�!!! Ondertussen denkt onze Mickey dat heel de club van hem is. Hij wandelt overal binnen, en bezorgt Lien een mooi dekbed met poedel modderpoten. Dat is nog eens wat anders dan tijgerprint! Gelukkig kan Lien erom lachen. En dan krijgt hij ook nog worst! ‘sWoensdags wordt het fietsen weer verzet, wegens de verwachtte weersomstandigheden. Eén deel gaat naar Mauthausen, anderen gaan cachen, en voornamelijk het vrouwelijke deel van het gezelschap gaat Winkelen in Linz! Dat is een hele mooie stad, met een heel gezellige binnenstad. We drinken koffie op een terras, waar we bediend worden door een ober uit Bosni� die ook nog eens goed Nederlands spreekt! Dat had hij geleerd van Nederlanders op wintersport als skileraar. ‘s Avonds gaan we met zijn allen BBQ-en, maar dan gaat het net regenen. Na een uurtje is het weer droog en doen we een nieuwe poging. Zoals Brabanders zeggen, leggen we ‘hutje bij mutje’. Dat wil zeggen dat iedereen wat spullen meebrengt, zodat je uiteindelijk overvolle tafels krijgt met allerlei heerlijks. Halverwege die schranspartij, zien we Victor en Margo aan komen. Niet over de weg maar over het FIETSPAD!!!!!
Margo was erg boos op Victor, maar ja op een fietspad wat net zoals een dijkweggetje ligt kon Victor met bus en caravan niet keren! Dus hij moest wel doorrijden! De campingbaas kon er wel om lachen, en als boete moest de nummer 13 van de club een biertje betalen! Wat Henk de volgende morgen meteen in orde is gaan maken. De volgende dag regen, dus weer niet fietsen, iedereen heeft lekker wat rondgelummeld en gerotzooid. Volgende dag wel droog maar keiharde wind, de meeste gaan fietsen maar Marjoke Lien Loes en ik zei de gek gaan shoppen! We vinden een winkel die er mee ophoud, alles voor de helft van de helft! We vinden allemaal wel wat van onze gading, en gaan met tassen vol bloesjes, broeken, en truitjes van zekerwel 5 euro per stuk naar buiten. Ook nog even naar de Lidl en de Spar, want we moesten voor 6 man boodschappen mee brengen. De volgende dag is het namelijk zaterdag en dan sluiten de winkels om 12 uur. Maar we gingen ook weer naar de volgende camping, 27 km. verder, dus moet je zorgen dat alles binnen is. Op de camping in Grein aangekomen, is het een chaos! Wat er precies fout is gegaan, weten we niet maar we kunnen het veld niet op. Er moet eerst een picknick-zitje verwijderd worden? Het blijkt ook niet het veld te zijn wat Henk gereserveerd had, maar ja Hylanders zijn en blijven flexibel! Het is weer passen en meten, en nog eens schuiven maar uiteindelijk staan we er weer allemaal op. Extra kasten voor de stroom werden er geregeld, en iedereen kon weer tevreden zijn. Er was een grill-avond georganiseerd door de campingbaas en daar zijn we met 22 man naar toe gegaan. U weet het al hier ook weer chaos! Je moest vlees op je bord doen en dan laten grillen, als het klaar was werd je bord gebracht. Maar ze konden de namen niet onthouden dus hilariteit alom. Willem vond de oplossing: een bord vol laden met van alles en nog wat en dan laten grillen. Als ze het dan komen brengen, in het midden van de tafel zetten, er zit altijd wel iets bij wat je lust. En dat werkte perfect. Daarna borrelen bij de caravans en lekker kleppen. ‘s Morgens was iedereen al vroeg op, we hadden slecht geslapen. Het leek wel of de doorgaande weg dwars tussen onze caravans doorliep. En dat ging de hele nacht maar door! Het is mooi zonnig weer en we gaan fietsen. Erg mooi gebied, en volgens iedereen was het net of je steeds een nieuwe ansichtkaart bekeek. Prachtige uitzichten!! Twee ooievaarsnesten gezien met mama en de kids, een kwam er nog speciaal voor ons overvliegen.
 

Nadat we neergestreken waren op een terras besloten we massaal om ijs te nemen. Niet zo maar ijs, maar grote borden met Malatov Nuckerl die volgens zowel Martha als Gerard ‘hemels’ waren. De anderen namen een sorbet, genaamd ‘Heise Liebe’ en daar ging je echt van smelten. En dan natuurlijk weer fietsen, want die calorie�n moeten er ook weer af. Terug op de camping moet je je natuurlijk aan het dagelijkse ritme houden, dus borrelen!! Toen we ‘s avonds lekker buiten zaten na het eten, kregen Martha en Jan telefoon van het thuisfront. Ze waren weer Oma en Opa geworden van een kleindochter, en ze heet Evi. Na alle felicitaties moesten we daar natuurlijk ook op proosten, en Martha kwam rond met beschuit met muisjes. Zoals jullie merken, Hylanders houden rekening met ALLES! Nadat de feestvreugde voorbij was ging iedereen PROBEREN te slapen, en dat viel niet mee. De volgende morgen zitten we lekker buiten aan het ontbijt, komt Willem op de fiets voorbij met de ‘Boldoot express’ (= wc) zoals hij het noemt. De fietsroute gaat vandaag over een drukke weg, dus ik besluit niet mee te gaan. Ik speel vandaag hondenoppas voor Goysi en Stabby en onze Mickey. Hoeven ze een keer niet in de warme hondenkarren. En kunnen Leo en Arnold ook een keer lekker los fietsen. En ‘s avonds na het eten natuurlijk weer borrelen!
‘s Morgens verteld Christ dat hij ‘s nachts zowat zijn bed uit dendert, en ik had gedroomd dat er een vrachtwagen boven op zijn caravan reed. De weg ligt namelijk net boven het dak van zijn caravan, zonder dat er een vangrail, of hek of een bomenrij was! Bij het winkelen heeft hij zijn Ans ook nog eens flink toe moeten spreken, want ze kocht speciaal voor Mickey hondenstokjes. Omdat hij de andere, die ze bij zich hadden niet lustte. Kun je nagaan, ze hebben zelf niet eens een hond. Vanaf toen noemde Christ onze Mickey op zijn sappige Brabants “diejen verwende kwal” Die dag kregen we ook te horen, dat Ren� v/d Klooster behoorlijk ziek was. We hebben met Ria gebeld, om te horen wat er aan de hand was. En hebben toen met zijn allen een mooie kaart naar hem gestuurd. De volgende dag rustdag, het is grijs en het miezert, de flinken onder ons gaan de Stillensteinklamm lopen. Wij gaan ‘s middags naar Maria Taferl een bedevaartsoord met kerk. Stond gedeeltelijk in de steigers, dat was wel jammer, maar hij was toch heel mooi. Toen we terugkwamen was de loopploeg ook terug, lagen allemaal uitgeteld voor, of in de caravan. Tochtje van 7 km. bleek 17 km. te zijn, hoe zit dat Nol? Als we het vanaf nu over kilometers hebben, vragen we eerst of het Henk of Nol kilometers zijn! Willem en Tini lagen al om acht uur in bed! Die waren totall los! De anderen gaan ook maar proberen te slapen, ondertussen lijden we bijna allemaal aan chronisch slaapgebrek! Maar morgen trekken we gelukkig, door naar de volgende camping. Woensdagmorgen, jawel hoor daar gaat hij weer!! Leren ze het dan nooit!!! Het is VAKANTIE!!!!!!!! Al vroeg, zijn de eerste mannen de boel weer aan het afbreken! Na de grote “betaalchaos” vertrekken we. Eerst Henk, en dit keer echt een half uur daarna, de rest van de gr�ppe. Want Jetze had de uitgang van het veld afgesloten met zijn auto. Henk vroeg namelijk steeds om een half uur voorsprong, om alles te kunnen regelen. Maar de meeste vertrokken al na vijf of tien minuten. En hadden hem dan zo ingehaald, wat niet de bedoeling was! Marti en Jetze gaan niet mee naar de laatste camping. Jetze moest ‘s maandags naar het ziekenhuis, en het was de moeite niet om voor die ene dag dan nog te verkassen. In Krems aangekomen staan we in de file aan de poort? Iedereen wilde daar kamperen, omdat in het weekend ook het “Sonnewende” feest daar gehouden werd. Er hing bij de ingang van de camping een plattegrond, met daarop het veld waar wij moesten staan. Daarop was geschreven reserviert “Gruppe Dijks”. Wij konden dus zo doorrijden. Ook op dit veld is het weer passen en meten, maar na een uurtje ‘vogelen’ staan we er weer allemaal. Iedereen gooit weer al zijn stoelen en wat tafels in het midden, en de club is weer compleet! De dames brengen weer hapjes, nootjes en drankjes, en we hebben het weer erg gezellig! Aan de overkant van de camping ligt de H�fer, dat is eigenlijk een Aldi maar mag in Oostenrijk om een of andere reden niet zo heten. De meeste gingen dan ook boodschappen doen, aan de “H�ferkant” zoals ze zeiden. Ook het centrum van Krems is heel mooi en gezellig. Je kwam daar regelmatig winkelende, of koffie drinkende Hylanders tegen. De volgende dag was het echt bloedheet, maar we besluiten toch te gaan fietsen. De route was echt schitterend! Maar door de enorme hitte, viel het toch wel erg tegen. Zeker voor diegene, die ook de hond meenamen! Leo en Trudie en Arnold en Lien en Nol en ik (de hondenbezitters) besluiten halverwege, om met nog wat anderen terug naar de camping te gaan. In de hondenkarretjes was het bijna veertig graden! Dat kun je ze echt niet aandoen! En zelf vond ik het ook welletjes hoor! Teruggekomen zijn we heerlijk in de schaduw gaan zitten, en hebben gewacht op de stoere groep! Die kon je uitwringen toen ze aankwamen! Klaasje is nog gevallen met haar fiets, en had zich behoorlijk bezeerd! Na wat knuffels, en goede zorgen van wat dames. En natuurlijk haar beroemde zalfje uit Hongarije, kwam ze weer een beetje bij. De volgende dag zag ze flink blauw. Vrijdags gaat de helft fietsen, en de helft gaat met de boot naar Melk! Dat is drie uur varen heen, en twee uur terug? Dat komt door de stroming die daar erg sterk is! Je vaart een groot stuk over de Wachau en dat is het mooiste stuk van de Donau zeggen ze. Nou daar was niks aan gelogen! Het was echt schitterend! Arnold en Lien met Goysi – Leo en Trudy met Stabby -Marjoke en Anne -Loes en Gerard en ik zaten op het buitendek. En wisten niet naar welke kant we moesten kijken, zoveel moois aan natuur- kerken – kastelen en ru�nes was er te zien. En dan natuurlijk Melk zelf! Het is een klein toeristisch dorpje met natuurlijk de Stifft! Je kunt niet naar Melk gaan zonder dat gezien te hebben. Het is een enorme grote kerk, met bibliotheek en zalen en andere verblijven, met niets als muur en plafond schilderingen en ontzettend veel bladgoud! En het ligt boven op een berg, zodat je ook nog een heel mooi uitzicht hebt! Anne blijft buiten met de honden, want die mogen er niet in. Wat is het toch een lieverd h�! De honden lagen mooi aan zijn voeten te slapen, en iedereen wilde er foto’s van maken. Het werd al donker toen we teruggingen en ook dan is het varen heel mooi. Die avond gaven Victor en Margo een feestje, om te vieren dat het avontuur met de bus voorbij was. En om iedereen te bedanken voor hun hulp. Wat een lieverds toch! Dat doe je toch gewoon, als Hylander-familie!!! Ze hadden wel weer een beetje pech, want het ging regenen. Maar er werd even ge�mproviseerd met parasols en zeilen en we schoven allemaal wat aan. Konden de meeste toch droog zitten! Het was erg gezellig, en ze hadden goed gezorgd voor versnaperingen. Ook hebben we toen, Henk en Klaasje even in het zonnetje gezet! We hebben ze bedankt voor al hun goede zorgen, en een oorkonde gegeven! En daarbij nog wat kleingeld (letterlijk) om in Hongarije lekker saampjes van te gaan eten. Die avond lag iedereen, door de schuld van de weersomstandigheden, lekker vroeg in bed. Zaterdags zijn er nog verschillende met de auto naar Melk gegaan. Die wilden al die pracht en praal ook wel eens zien! De rest heeft lekker gelummeld, en alvast afgebroken en opgeruimd. Want zondag was de dag, dat iedereen afscheid van elkaar nam. En naar huis, of door zouden gaan. Gerard en Loes- Jan en Martha- Arnold en Lien en Nol en ik besluiten om kant-en-klaar aangekoppeld te gaan staan. Want we wilden s’morgens al vroeg vertrekken. Maar, we hadden eerst ‘s avonds nog het Sonnewende feest!!! Nou dat was in een woord GRANDIOOS, wat hebben we een lol gehad met zijn allen zeg! Het weer zat een beetje tegen, want het was gaan regenen. En het feest was in de buitenlucht. Maar als echte Hylander, ga je dan een paraplu halen, of een zeiltje en blijf je gewoon zitten! De burgemeester en het feest comit�, bedankten ons daar hartelijk voor tijdens hun toespraak De meeste andere gasten wisten niet hoe vlug ze moesten vluchtten! Wat een watjes zeg! Er speelde een gezellige plaatselijke band met zangeres, en die deden alles om het ons naar de zin te maken. Dat deden ze zelfs zo goed dat ze klachten kregen van de Oostenrijkers. Die vonden dat ze ook Oostenrijkse nummers moesten spelen, en niet alleen onze verzoeknummers!!!! Op een gegeven moment, kwam Klaasje bij ons aan de tafel staan met een “Besoffene Marille”! We moesten ook eens proeven, want dat zouden we beslist lekker vinden volgens haar. Margo en ik hebben dat gedaan, en we waren meteen verkocht! Dat was echt heerlijk spul zeg!!!! Het is een abrikoos, die een hele tijd in de abrikozenlikeur gelegen heeft. En dan weer met die likeur, heerlijk koud, in een klein kelkje geserveerd word! Het venijnige is, dat de likeur niet zo sterk is omdat al de alcohol in de abrikoos trekt. En je snapt het al, na een paar glaasjes van dat kostelijk nat gingen we los!!! In polonaise tussen de tafels door, en maar zingen!!! Op een gegeven moment, bestond de dansvloer alleen nog maar uit Hylanders! En Anne heeft met bijna elke dame wel een keer gedanst! Wat heeft die man een uithoudingsvermogen zeg! Nol vertelde dat Margo en ik op het laatst bijna niet meer te verstaan waren. We spraken al met behoorlijk dubbele tong zei hij!! Maar dat kan ook niet anders, als je ook dubbele pret hebt gehad!!! Ik heb die nacht heerlijk geslapen, en had de volgende morgen niet eens hoofdpijn! Dus het was echt klasse spul! Bedankt Klaasje! Echt in alle vroegte die morgen, wilden we vertrekken. We hadden s’avonds al afscheid genomen van iedereen. Die zouden dan toch allemaal nog op een oor liggen. Nou dat had je gedacht!!!! Terwijl wij stilletjes wilden vertrekken, het was nog geen zeven uur, kwam het ene na het andere warrige hoofd te voorschijn! Dus nog maar een keer kussen en schudden, en zwaaien. Wij zijn verder Oostenrijk ingetrokken, en hebben nog ruim een week gekampeerd. Maar het was wel erg stil zonder de anderen. We hebben meerdere keren tegen elkaar gezegd, dat we een toffe vakantie hebben gehad met die Gruppe Dijks! Alles, maar dan ook alles, was fantastisch geregeld vonden wij! En voor degene die dat niet vonden, moet je maar zo denken, “kleinigheidjes blijf je houden”! Henk en Klaasje, HARTELIJK BEDANKT!!!!!! En alle andere Donaugangers van die Gruppe Dijks, ook jullie bedankt! Allemaal samen hebben we er een schitterende vakantie van gemaakt!
Petri en Nol Sarton.
 

BEDANKT!
Op de voorjaarsmeeting in Helden, had Henk een geweldig idee! Hij ging fietsen langs de Donau, en er mochten ook nog anderen mee! Henk heeft toen eens vlug rondgekeken, en de handjes geteld. Zeker 12 andere enthousiaste stellen hadden zich aangemeld! Hij ging toen een route uitzetten, en bestuderen. En alle campings, en het Sonnewende feest vast reserveren. Vanaf de eerste dag zat de stemming er al meteen goed in. En tot de allerlaatste dag had iedereen het geweldig naar zijn zin! We hebben fijn gefietst, gegeten, gedronken en veel gelachen, bijna elke dag. En dat allemaal op knusse veldjes, die altijd voorzien waren van de Hylander vlag. Henk en Klaasje, en alle andere Donaugangers, bedankt voor deze geweldige trip! Hij staat in onze vakantie top tien, bovenaan met stip!!! Henk, laat het vooral weten, als je weer eens bezig bent met zo’n goed idee! Dan gaan we zeker de volgende keer, weer met zijn allen mee!!!
Petri Sarton.

De Donaureis Door Margo Ferreira
Wij waren ook mee met de ”von Dijks club”, maar zijn een iets andere weg gereden naar Oostenrijk. Onze eerst stop was Keulen (daar heb ik Victor leren kennen) op een heerlijke camping aan de Rijn, het heeft uitstekende sanitaire voorzieningen, douches elektra, warm water is inclusief, de prijs dit jaar was  € 19.50. Je kunt met de fiets vanaf de camping langs de Rijn naar Keulen fietsen met leuke restaurantjes op het water. Keulen is een prachtige stad met veel cultuur en veel winkelstraten. De Kolner Dom is fantastisch zowel van buiten als van binnen. Op de weg naar de camping kom je langs een chocolademuseum, zeer leuk om naar binnen te gaan, maar de chocola is wel erg verleidelijk. Keulen heeft ook veel parken waar je heerlijk kunt wandelen of fietsen. Vanaf de camping kun je ook rechtsaf gaan in plaats van links, om dan naar Bonn te fietsen. Een stuk verder dan Keulen, maar de moeite waard. Onze volgende stop was Wurtzburg, de camping ligt aan de Main. Ook vanuit deze camping kun je naar de stad fietsen, dat is de moeite waard. Wurtzburg heeft een prachtige R.K. kerk zonder veel gouden voorwerpen. Het is in de oorlog plat gebombardeerd, maar is fantastisch gerestaureerd, er zijn veel vrijwilligers die je graag rondleiden in de kerk. De camping gaat, vooral het douchen zonder gordijn, deur, bankje, … dus dan sta je daar heerlijk in je blootje. Daarna zijn we naar Frauenau gereden (ligt in het Bayerischer Wald) toen we daar de camping opreden schrokken we wel, er was niemand op de camping, geen receptie enz. alleen een brief dat je een plaats moest zoeken en dat er iemand s’avonds komt, dus hebben dan maar als eerst het sanitair bekeken, en dat beviel ons goed, en hebben we maar besloten om te blijven. Het is een camping met genoeg elektra, een eigen bron dus heerlijk water en lekker om te drinken, de prijs was € 20,– incl.toeristenbelasting. De VVV doet veel voor hun gasten, wandelingen met gids, muziekavonden, enz. en dit kost niets (je betaalt daarvoor de Kurtax ). Frauenau ligt ook aan de ”Glasstrasse”, er zijn oneindig veelwinkels, fabrieken die glas verkopen, wij zijn ook met aardig wat wijnglazen naar huis gereden. Aan de overkant van de camping is een treinstation (Waldbahn) waar je met een redelijk goedkope kaart door de bossen en bergen naar verschillende dorpen kunt rijden, enig om te doen. Het is een prachtige omgeving met veel hoge bergen, waar je prachtig wandelen kunt. Boodschappen deden we ook op de fiets, maar dat hebben we geweten 5 km berg omhoog, was heerlijk de weg terug dat ging vanzelf zonder te trappen. Er is daar een drinkwatermeer in de buurt ook alleen maar 6 km fietsen. Gut wat moest ik hard trappen om omhoog te fietsen, maar het was de moeite waard en de wandeling rond dat meer was bijzonder mooi. We zijn er 4 weken gebleven en zijn toen naar de ”gruppe Von Dijks” gereden en hebben aan de Donau een heerlijke tijd gehad
 


Margo Ferreira

Hylander Caravan Club Nederland                                                                                                                                        info@hylanderclub.nl